<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>http://lalehzaronline.com/wiki/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=CAN_bus</id>
	<title>CAN bus - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://lalehzaronline.com/wiki/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=CAN_bus"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="http://lalehzaronline.com/wiki/index.php?title=CAN_bus&amp;action=history"/>
	<updated>2026-05-31T07:50:56Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.45.3</generator>
	<entry>
		<id>http://lalehzaronline.com/wiki/index.php?title=CAN_bus&amp;diff=2180&amp;oldid=prev</id>
		<title>Lalehzaronline: صفحه‌ای تازه حاوی «{{مطلب آموزشی |عنوان=CAN Bus (Controller Area Network) |خلاصه=CAN Bus یا Controller Area Network یک پروتکل ارتباطی سریال چندگره‌ای (Multi‑master) و مبتنی بر پیام است که برای ارتباط قابل‌اعتماد میان میکروکنترلرها و تجهیزات الکترونیکی در محیط‌های صنعتی و خودرویی طراحی شده است....» ایجاد کرد</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="http://lalehzaronline.com/wiki/index.php?title=CAN_bus&amp;diff=2180&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2026-05-10T08:45:51Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;صفحه‌ای تازه حاوی «{{مطلب آموزشی |عنوان=CAN Bus (Controller Area Network) |خلاصه=CAN Bus یا Controller Area Network یک پروتکل ارتباطی سریال چندگره‌ای (Multi‑master) و مبتنی بر پیام است که برای ارتباط قابل‌اعتماد میان میکروکنترلرها و تجهیزات الکترونیکی در محیط‌های صنعتی و خودرویی طراحی شده است....» ایجاد کرد&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;{{مطلب آموزشی&lt;br /&gt;
|عنوان=CAN Bus (Controller Area Network)&lt;br /&gt;
|خلاصه=CAN Bus یا Controller Area Network یک پروتکل ارتباطی سریال چندگره‌ای (Multi‑master) و مبتنی بر پیام است که برای ارتباط قابل‌اعتماد میان میکروکنترلرها و تجهیزات الکترونیکی در محیط‌های صنعتی و خودرویی طراحی شده است. این فناوری در دهه ۱۹۸۰ توسط شرکت Bosch معرفی شد و به دلیل مقاومت بالا در برابر نویز الکترومغناطیسی، مکانیزم داوری بدون تخریب (Non‑destructive Arbitration) و قابلیت تشخیص خطا، به یکی از مهم‌ترین استانداردهای ارتباطی در سیستم‌های تعبیه‌شده، خودروها و شبکه‌های صنعتی تبدیل شده است. CAN Bus پایه بسیاری از پروتکل‌های صنعتی مانند DeviceNet و CANopen نیز محسوب می‌شود.&lt;br /&gt;
|موضوعات=[[:رده:مطالب آموزشی|مهندسی برق]]، [[:رده:شبکه های صنعتی|شبکه صنعتی]]، [[پروتکل ارتباطی]]، [[DeviceNet]]، [[CANopen]]،  [[اتوماسیون صنعتی]]&lt;br /&gt;
|سطح=تخصصی&lt;br /&gt;
}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
= CAN Bus (Controller Area Network) =&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;CAN Bus&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; مخفف &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Controller Area Network&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; یک پروتکل ارتباطی سریال مقاوم در برابر نویز است که برای ارتباط میان کنترلرها، حسگرها و عملگرها در سیستم‌های توزیع‌شده طراحی شده است. این پروتکل از مدل ارتباطی مبتنی بر پیام (Message-based Communication) استفاده می‌کند و به گره‌های مختلف شبکه اجازه می‌دهد بدون نیاز به یک کنترلر مرکزی با یکدیگر تبادل داده داشته باشند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
CAN Bus در ابتدا برای کاهش پیچیدگی سیم‌کشی در خودروها توسعه یافت، اما به دلیل قابلیت اطمینان بالا و هزینه کم، به سرعت در صنایع مختلف از جمله [[اتوماسیون صنعتی]]، تجهیزات پزشکی، ماشین‌آلات صنعتی و سیستم‌های رباتیک مورد استفاده قرار گرفت.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== تاریخچه ==&lt;br /&gt;
پروتکل CAN در سال ۱۹۸۳ توسط شرکت آلمانی &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Bosch&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; توسعه داده شد. هدف اصلی این فناوری ایجاد یک شبکه ارتباطی سریع و قابل‌اعتماد برای سیستم‌های الکترونیکی خودرو بود تا جایگزین سیم‌کشی‌های پیچیده و سنگین در خودروها شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در سال ۱۹۸۶ این پروتکل به طور رسمی معرفی شد و در سال ۱۹۹۳ استاندارد بین‌المللی &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;ISO 11898&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; برای آن منتشر گردید. این استاندارد ساختار لایه فیزیکی و لایه پیوند داده CAN را تعریف می‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
امروزه CAN یکی از پرکاربردترین پروتکل‌های ارتباطی در سیستم‌های تعبیه‌شده و صنعتی محسوب می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== معماری شبکه ==&lt;br /&gt;
شبکه CAN یک ساختار &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;چندمستر (Multi‑Master)&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; دارد؛ به این معنا که هر گره در شبکه می‌تواند در صورت آزاد بودن باس اقدام به ارسال پیام کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این معماری:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* هیچ کنترلر مرکزی وجود ندارد.&lt;br /&gt;
* همه گره‌ها پیام‌های شبکه را دریافت می‌کنند.&lt;br /&gt;
* هر پیام دارای یک شناسه (Identifier) است که نوع داده و اولویت آن را مشخص می‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
گره‌های شبکه معمولاً شامل اجزای زیر هستند:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;میکروکنترلر یا پردازنده&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;کنترلر CAN&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;ترنسیور CAN&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; برای اتصال به باس فیزیکی&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== لایه فیزیکی ==&lt;br /&gt;
در لایه فیزیکی، CAN از انتقال داده به صورت سیگنال تفاضلی استفاده می‌کند. این روش باعث افزایش مقاومت در برابر نویز الکترومغناطیسی در محیط‌های صنعتی می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
دو سیم اصلی در شبکه CAN عبارتند از:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;CAN_H (High)&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;CAN_L (Low)&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در حالت عادی، اختلاف ولتاژ بین این دو سیم بسیار کم است. هنگام ارسال بیت غالب (Dominant)، اختلاف ولتاژ افزایش یافته و داده منتقل می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در دو انتهای شبکه باید از مقاومت‌های ترمیناتور (Termination Resistor) با مقدار ۱۲۰ اهم استفاده شود تا از انعکاس سیگنال جلوگیری شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== روش دسترسی به رسانه ==&lt;br /&gt;
CAN از مکانیزم دسترسی &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;CSMA/CR&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; (Carrier Sense Multiple Access with Collision Resolution) استفاده می‌کند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در این روش:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
# هر گره قبل از ارسال پیام وضعیت باس را بررسی می‌کند.&lt;br /&gt;
# اگر باس آزاد باشد، ارسال پیام آغاز می‌شود.&lt;br /&gt;
# در صورت ارسال همزمان چند پیام، مکانیزم داوری (Arbitration) فعال می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== داوری بدون تخریب ===&lt;br /&gt;
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های CAN، &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Non‑destructive Arbitration&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; است. در این مکانیزم، پیام‌هایی که شناسه با اولویت بالاتر دارند (عدد کوچکتر)، بدون ایجاد اختلال در شبکه ارسال می‌شوند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در نتیجه پیام‌های مهم‌تر همیشه زودتر منتقل می‌شوند و هیچ داده‌ای از بین نمی‌رود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== ساختار فریم در CAN ==&lt;br /&gt;
پیام‌ها در CAN به صورت فریم (Frame) منتقل می‌شوند. ساختار اصلی یک فریم داده شامل بخش‌های زیر است:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Start of Frame (SOF)&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – شروع فریم&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Arbitration Field&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – شامل شناسه پیام&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Control Field&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – مشخصات طول داده&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Data Field&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – داده واقعی (تا ۸ بایت در CAN کلاسیک)&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;CRC Field&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – بررسی صحت داده&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;ACK Field&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – تایید دریافت پیام&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;End of Frame (EOF)&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – پایان فریم&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== انواع فریم در CAN ==&lt;br /&gt;
در پروتکل CAN چهار نوع فریم اصلی وجود دارد:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Data Frame&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – برای انتقال داده&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Remote Frame&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – برای درخواست داده از یک گره دیگر&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Error Frame&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – برای اعلام خطا در شبکه&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Overload Frame&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; – برای ایجاد تاخیر در پردازش پیام&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مکانیزم‌های تشخیص خطا ==&lt;br /&gt;
یکی از نقاط قوت CAN Bus، قابلیت‌های پیشرفته تشخیص خطا است. این پروتکل چندین مکانیزم برای شناسایی خطا دارد:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* بررسی &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;CRC&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;&lt;br /&gt;
* بررسی بیت‌های قالب فریم&lt;br /&gt;
* تشخیص خطای بیت (Bit Monitoring)&lt;br /&gt;
* بررسی بیت‌های افزوده (Stuff Bit)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
در صورت بروز خطا، گره‌ها یک &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;Error Frame&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; ارسال می‌کنند تا پیام مجدداً منتقل شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== سرعت انتقال داده ==&lt;br /&gt;
سرعت انتقال داده در CAN به طول شبکه وابسته است. در استاندارد CAN کلاسیک، حداکثر سرعت انتقال به صورت زیر است:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{| class=&amp;quot;wikitable&amp;quot;&lt;br /&gt;
! سرعت انتقال !! حداکثر طول باس&lt;br /&gt;
| 1 Mbps || حدود 40 متر&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| 500 Kbps || حدود 100 متر&lt;br /&gt;
|-&lt;br /&gt;
| 125 Kbps || حدود 500 متر&lt;br /&gt;
|}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
نسخه‌های جدیدتر مانند &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;CAN FD&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; امکان انتقال داده با سرعت و حجم بیشتر را فراهم می‌کنند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== کاربردها ==&lt;br /&gt;
CAN Bus در حوزه‌های مختلف مهندسی برق و الکترونیک کاربرد دارد، از جمله:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;صنعت خودرو&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;  &lt;br /&gt;
ارتباط میان ECUها، سیستم ترمز ABS، موتور، گیربکس و سیستم‌های ایمنی.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;اتوماسیون صنعتی&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;  &lt;br /&gt;
استفاده در پروتکل‌هایی مانند [[DeviceNet]] و [[CANopen]] برای ارتباط میان تجهیزات سطح میدان.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;ماشین‌آلات صنعتی&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;  &lt;br /&gt;
کنترل موتور، درایوها و سیستم‌های هیدرولیک.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* &amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;رباتیک و سیستم‌های تعبیه‌شده&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;  &lt;br /&gt;
ارتباط میان ماژول‌های کنترل در ربات‌ها و تجهیزات هوشمند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== مزایا ==&lt;br /&gt;
مهم‌ترین مزایای CAN Bus عبارتند از:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* مقاومت بالا در برابر نویز الکترومغناطیسی&lt;br /&gt;
* قابلیت اطمینان بالا در محیط‌های صنعتی&lt;br /&gt;
* ساختار ساده و کم‌هزینه&lt;br /&gt;
* مکانیزم داوری بدون تخریب&lt;br /&gt;
* تشخیص و مدیریت خطا در سطح شبکه&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== محدودیت‌ها ==&lt;br /&gt;
با وجود مزایای فراوان، CAN محدودیت‌هایی نیز دارد:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* محدودیت در حجم داده (۸ بایت در CAN کلاسیک)&lt;br /&gt;
* سرعت کمتر نسبت به شبکه‌های مبتنی بر اترنت صنعتی&lt;br /&gt;
* محدودیت تعداد گره‌ها در برخی پیاده‌سازی‌ها&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
به همین دلیل در سیستم‌های مدرن، گاهی از فناوری‌های مکمل مانند [[Ethernet صنعتی]] استفاده می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جمع‌بندی ==&lt;br /&gt;
CAN Bus یکی از مهم‌ترین فناوری‌های ارتباطی در سیستم‌های الکترونیکی و صنعتی است که با فراهم کردن ارتباط قابل‌اعتماد، مقاوم در برابر نویز و کم‌هزینه میان تجهیزات، نقش مهمی در توسعه سیستم‌های کنترلی مدرن ایفا کرده است. این پروتکل به عنوان پایه بسیاری از شبکه‌های صنعتی و خودرویی، همچنان یکی از استانداردهای کلیدی در مهندسی برق و سیستم‌های تعبیه‌شده محسوب می‌شود.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== جستارهای وابسته ==&lt;br /&gt;
* [[DeviceNet]]&lt;br /&gt;
* [[CANopen]]&lt;br /&gt;
* [[EtherNet/IP]]&lt;br /&gt;
* [[:رده:شبکه های صنعتی|شبکه صنعتی]]&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== منابع ==&lt;br /&gt;
* Bosch, &amp;quot;CAN Specification Version 2.0&amp;quot;.&lt;br /&gt;
* ISO 11898 – Road Vehicles Communication Standard.&lt;br /&gt;
* Wilfried Voss, &amp;quot;A Comprehensive Guide to Controller Area Network&amp;quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
[[رده:شبکه‌های صنعتی]]&lt;br /&gt;
[[رده:ناشناس]]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Lalehzaronline</name></author>
	</entry>
</feed>